اینجا خانهی من است!
مثل بقیه خانه ها، در و دیواری دارد که آنرا از گزند دیدگان برخی نامحرمان، مصون میدارد!
اینجا خانهی من است!
ممکن است بخواهم در خانهام خودم را دار بزنم، تمرین تیر اندازی کنم، روی در و دیوار نقاشی کنم، تمام بالشها را پاره کنم و شروع کنم به پَر بازی، با بلندترین صدا به موسیقی گوش کنم، روی سقف راه بروم، هر روز را با کسی بگذرانم، خانه را پر از گربه کنم، کسی را به قتل برسانم و زیر تختم پنهانش کنم، بلند بلند گریه کنم، به دیوارها چنگ بزنم تا مور مورم بشود...زمین را به بهانه یافتن نفت، بکنم یا در آن،دنبال گنج بگردم... و هر کار دیگری که فکرش را بکنی!
اینجا خانهی من است!
میخواهم تک تک آجرهایش را خودم روی هم بگذارم! خودم طراحیش کنم!!! اصلا میخواهم ورودیش را به گونه ای طراحی کنم که مهمان به محض ورود، راهش را بگیرد و برود! گاهی میخواهم کسی را به داخل خانهم بکشم تا او را به درون سیاه چالم بیندارم...!
خلاصه اینکه، اینجا خانهی شخص ِ من است و مدفن من هم خواهم بود!
من صاحب اختیارش هستم و در این چار دیواری، هر کاری بخواهم میکنم! پس لطفا ًاگر دوست نداشتی یا از خواندن نوشته هایم خوشت نیامد، خیلی زود پنجره وبلاگ را ببند و دیگر سر نزن تا وقتت تلف نشود!!!
جوابم به امثال تو، فقط همین یک جمله است: "همینه که هست...چار دیواری، اختیاری!"
* اگر حس کردم که متنی به درد خواننده میخورد، در قسمت "حتما بخوانید" قرار میدهم تا اگر شما خواستید، بخوانیدش!
* از دیگر وبلاگهای من میشه به گاهنوشتهام، فوتو بلاگم و وبلاگ مسیقیم اشاره کنم...